© 2007-2020 aaprijdtkever.nl

is een project van Jeroen.

je kunt het lezen
of niet 




vanmorgen komt de zon op
ze kleurt mijn ochtend rood
als ik een oog sluit
zie ik haar door oranje blaadjes
langzaam verkleurend
vechtend voor hun eindige leven

onder het grijze dak der duizend druppels
slenter ik
door steeds legere straten
alsof mijn stad zich opmaakt
voor weer de eenzaamheid van
doodse stilte die men slechts kent van
begrafenissen in oorlogstijd

onder mijn arm, draag ik
naast mijn ziel, ook de hoop mee
de hoop die mij helpt door dagen heen te komen en
dingen te doen die
hopeloos lijken

alle mooie dingen lijken wel
afgezegd, opgezegd, afgeschreven, opgeheven
zelfs Sinterklaas is de wacht aangezegd
niets is meer heilig, man
en juist voor deze mooie dingen
blijf ik gaan, blijf ik doen, blijf ik denken, blijf ik
bestaan

en bestaan zal ik
laat mij maar, laat ons maar
eigen feestjes bouwen
binnenshuis brandt de kerstverlichting al
veelgekleurde slingers zelfgemaakte vrolijkheid

en zo dansen we
rondjes om de regels
die voor iedereen gelden
ook
als je er niet in gelooft

en zo gooi ik
als je even niet kijkt
in iedere brievenbus een envelopje
vol hoop

ik heb er genoeg van, ik heb
een eindeloze voorraad, want
het groeit in mijn blik, de
blauwe ogen die alles zien
in al haar schitterend pracht, in
honderd kleuren hoop.


Dit gedicht schreef ik in opdracht van de gemeente Zwolle bij het landelijke thema 'Aandacht voor elkaar', waarbij stilgestaan wordt bij de gevolgen van de coronacrisis. Het is ook geplaatst in de Swollenaer en de Peperbus.
Jeroen Kraakman @ 07 Oct 2020

op de deur van het hippe café
hangt al weken een handgeschreven briefje
steeds als ik voorbij ga, lees ik het haastig handschrift
nu ook het uitgedroogde plakband heeft opgegeven,
roepen de woorden vanaf de vloer
'lieve mensen, bedankt voor het mooie jaar'

naast en onder het handgeschreven briefje
ongeopende aanmaningen, verloren flyers
binnen zwijgt het meubilair
op de glimmende koffiemachine achter de bar ligt nog geen stof
de gigantische vrouw op de achterwand grijnst naar mij
hoe zal de koffie gesmaakt hebben?

ik scheur een blaadje uit mijn notitieblok en schrijf
als ik het door de brievenbus prop, dwarrelt het langzaam naar de vloer
eindigt onleesbaar ondersteboven
woorden van troost starend
naar woorden van verdriet
'lieve mensen, bedankt voor het mooie jaar'

hopelijk, helpt het iets, iemand
heel even, ergens
ooit

vermoedelijk niet

Dit gedicht stond op 30 september 2020 in de Peperbus
Jeroen Kraakman @ 03 Oct 2020

Vijf uur, zeventien minuten en achtenvijftig seconden duurt het om naar Donkere dagen Heldere nachten te luisteren.

Voorgelezen door Ton Broedersz en te beluisteren via Storytel en Luisterrijk.

Uiteraard kan je ook nog een ouderwets papieren exemplaar scoren via de website van uitgeverij Godijn Publishing (en als je daar dan toch bent, check ook als de dichter zingt ff uit).

Jeroen Kraakman @ 02 Oct 2020

volgende - vorige

of check het archiev