\\ DD,HN // ADDZ // over.ARK // ARC // SCH // PWYWP // sd.ZW // LS \\




dansen in een leeg cafe is de eerste bundel in een nieuwe serie die PWYWP heet (klik op de pic hierboven om 'm te lezen/downloaden, geen vragen gesteld).
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 01 Nov 2020

vanmorgen komt de zon op
ze kleurt mijn ochtend rood
als ik een oog sluit
zie ik haar door oranje blaadjes
langzaam verkleurend
vechtend voor hun eindige leven

onder het grijze dak der duizend druppels
slenter ik
door steeds legere straten
alsof mijn stad zich opmaakt
voor weer de eenzaamheid van
doodse stilte die men slechts kent van
begrafenissen in oorlogstijd

onder mijn arm, draag ik
naast mijn ziel, ook de hoop mee
de hoop die mij helpt door dagen heen te komen en
dingen te doen die
hopeloos lijken

alle mooie dingen lijken wel
afgezegd, opgezegd, afgeschreven, opgeheven
zelfs Sinterklaas is de wacht aangezegd
niets is meer heilig, man
en juist voor deze mooie dingen
blijf ik gaan, blijf ik doen, blijf ik denken, blijf ik
bestaan

en bestaan zal ik
laat mij maar, laat ons maar
eigen feestjes bouwen
binnenshuis brandt de kerstverlichting al
veelgekleurde slingers zelfgemaakte vrolijkheid

en zo dansen we
rondjes om de regels
die voor iedereen gelden
ook
als je er niet in gelooft

en zo gooi ik
als je even niet kijkt
in iedere brievenbus een envelopje
vol hoop

ik heb er genoeg van, ik heb
een eindeloze voorraad, want
het groeit in mijn blik, de
blauwe ogen die alles zien
in al haar schitterend pracht, in
honderd kleuren hoop.


Dit gedicht schreef ik in opdracht van de gemeente Zwolle bij het landelijke thema 'Aandacht voor elkaar', waarbij stilgestaan wordt bij de gevolgen van de coronacrisis. Het is ook geplaatst in de Swollenaer en de Peperbus.
Jeroen Kraakman @ 07 Oct 2020

Stadsdichter: handgeschreven
op de deur van het hippe café
hangt al weken een handgeschreven briefje
steeds als ik voorbij ga, lees ik het haastig handschrift
nu ook het uitgedroogde plakband heeft opgegeven,
roepen de woorden vanaf de vloer
'lieve mensen, bedankt voor het mooie jaar'
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 03 Oct 2020

DD,HN: 5.17.58
Vijf uur, zeventien minuten en achtenvijftig seconden duurt het om naar Donkere dagen Heldere nachten te luisteren. Voorgelezen door Ton Broedersz en te beluisteren via Storytel en Luisterrijk.

Ook zijn er inmiddels enkele fijne recensies van mijn boek verschenen:
Jeroen Kraakman schildert met taal net zoals die schilder die in het openingsverhaal iedere dag werkt om een meesterwerk te maken. .. Het werk van Kraakman lezen en beleven is een ervaring die je bijblijft.
Jan Stoel @ hebban.nl

Het is duidelijk dat Jeroen een talentvolle schrijver is en misschien wel met name in het fantastische genre (iets dat hijzelf wellicht niet eens verwacht had). Ik zou het daarom jammer vinden als lezers van magisch realistische verhalen en horrorverhalen deze bundel links zouden laten liggen op basis van de wel heel serieus ogende cover. Ze zouden een schatkamer van origineel en persoonlijk genrewerk mislopen. Dus hou je van magische verhalen, van een stukje gruwel op zijn tijd en rillingen op je rug, van vervreemding en betovering? Lees dan deze bundel!
Johan Klein Haneveld @ hebban.nl

Het was verrassend spannend, vervreemdend, grillig, dreigend, soms horrorachtig. De verhalen worden soms afgewisseld met een gedicht en dat werkt heel goed samen. De gedichten zijn wat melancholischer, warmer, maar krijgen door de verhalen een andere sfeer. .. Aanrader! (En als je het spannender wilt maken, lees het 's avonds met een lichtje aan... :))
VivianeR @ bol.com

Luisteren kan via bovenstaande links, een ouderwets papieren exemplaar scoren kan via de website van Godijn Publishing.

Mijn dank is eeuwig, voortdurend en peilloos diep.
Jeroen Kraakman @ 02 Oct 2020

Gedicht: toe-de-loe
Jeroen Kraakman @ 15 Sep 2020

Stadsdichter: Tussen dahlia's
duizend dahlia's dansen duizelingwekkend in de warme zomerwind
koperkleurige kelken kalmeren mijn oververhitte gestel
daar is mijn vriend, vrolijk als een bloem

vogelgekwetter en klagende geitjes vinden er het hunne van
wespen en bijen zoemen; sommigen tevreden, anderen boos
de zon en haar wolken kijken gedachteloos toe
het enthousiasme van geelblonde teefjes vertederd

mijn favoriete zwerver eet yoghurt met zijn blote handen
een nieuwbakken moeder oogt schuw, angstig voor het kwaad van haar kind
giechelende grietjes eten chips, drinken water uit de grondpomp

ik probeer de kleuren te tellen, aroma's te proeven
het gefluister van stervende bloemblaadjes op te vangen

dreunend vertrekken de laatste vrachtwagens vol vertier
vermoord gras, goudgeel hulpeloos, reikt doods geurend naar mijn enkels
de lelijkheid van normaliteit verwelkt schoonheid
zo vergaat het leven

bloemen en planten
zijn net mensen.

Dit gedicht stond in de september-editie van de Assendorper
Jeroen Kraakman @ 08 Sep 2020

Jeroen Kraakman @ 04 Sep 2020

volgende - vorige

of check het archiev



© 2007-2021 aaprijdtkever.nl