aaprijdtkever.nl is een project van Jeroen; schrijver en dichter
je kunt het lezen, of niet

gedicht: fossiel
ze zei dat ik
de enige hemel ben geweest
die bestond

en zij was een vallende ster
verdwijnend
in mijn oneindigheid

we zitten
als tegenovergestelden op de achterbank
starend uit het raam

onleesbaar verkeersbord,
vallende bladeren
we gaan nergens meer heen

ze zal een gedicht schrijven
over de dag
dat mijn hoofd op haar schouder lag
Jeroen Kraakman @ 03 Mar 2024

na voorpret en feestdagen, culminerend in
spectaculaire sterrenregens
strompelen we slaapdronken de eenendertig eerste dagen door
om over de drempel der troosteloze grijsheid te struikelen
zodra de f in de maand zit

wat volgt is van een eindeloze tristesse dat woorden nimmer
recht doen aan de dodelijke droefenis
de dansers zijn omgevallen
zelfs de dichters zwijgen
hun pennen uitgedroogd op kromgetrokken papier
de tranen vergeeld

in de verte lonken herinneren
als fata morgana
verlangend ijlen we van
dorst naar meer dan
kille stiltes en druipende donkertes die onmerkbaar traag
terugtrekken

op de drempel van de hoop
slaat de lelijkste letter nog eenmaal hard toe
grist ze de paraplu
uit mijn mocktail
stampt deze plat onder modderlaarzen om het
daarna weer in mijn glas te plempen

februari zal nog eenmaal ons verlangen dempen
Jeroen Kraakman @ 28 Feb 2024

ze veegt
haar zachte handen
werktuiglijk
door het ruwe materiaal dat
mijn heet

schuchter
bestudeer ik haar
bewegingen
als de danspassen van een ballerina
iedere fingerspitz precisiewerk
en ik
zit in spiegelbeeld eerste rang

het voelt stiekem
alsof ik begluur
zij het onwetende onderwerp is
van iets wat niet hoort
ondertussen onverstoord
ieder woord gedeeld
verdwijnt direct in
wervelwinden van volmaakt geraas

ik besta slechts
voor haar kunst
vervolmaakt
in de goedkeurende knik
het oogcontact

een laatste lik wax
laat
iedere lok strak
gelukzalig smekend om meer

dan afscheid
mijn opvolger wacht
troost is weten;
we zien elkaar weer
Jeroen Kraakman @ 27 Jan 2024

ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos; je kunt niet zeggen dat ik waardeloos ben, ook niet als jij mij bent, want ik ben niet waardeloos; dat ik mij waardeloos voel, is rot, maar dat is een gevoel dat voorbij gaat, zoals nierstenen dat doen; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos; er waren vast dingen die ik vandaag anders en/of beter had kunnen doen, maar dat maakt mij niet waardeloos; er zijn ook dingen die ik veel waardelozer had kunnen doen en dat deed ik niet, ergo; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos; enkele uren geleden was ik dat niet en over enkele uren zal ik dat ook niet meer zijn; zelfs nu ik mij waardeloos voel, ben ik het eigenlijk niet; dit is de golf en hij spoelt over mijn hoofd, ik ga even kopje onder, maar ik verdrink niet, want; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos; ik heb vandaag vele goede, leuke dingen gedaan met en voor leerlingen; ik heb vandaag vele goede, leuke dingen gedaan met en voor collega's; ik heb vandaag vele goede en leuke dingen gedaan met en voor mijzelf; een waardeloos moment, maakt geen waardeloze dag, maakt geen waardeloos mens; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos; er is geen standaard, er is geen normaal, er is geen score, er is geen lat gelegd; er zijn geen vereisten en als deze er zouden zijn, dan mag ik ze naast mij neerleggen, want er zijn alleen de mijne; ik ben mijn eigen graadmeter, mijn eigen lat, mijn eigen scorebord en het staat; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos; het zijn slechts de stemmen in mijn hoofd die dit beweren en zelfs zij zijn niet waardeloos; zij zijn onderdeel van de mens die ik ben, de man die ik steeds beter ken, de persoon die zichzelf onderzoekt, liefheeft, vergeeft en steeds beseft; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos, ik ben niet waardeloos; het is een mantra, het is een werkelijkheid, het is een bezwering tegen dingen, gedachtes, gevoelens die wel van mij zijn, maar niet mij zijn; overtuigen die niet mij zijn, slechts even rondhangen en dan voorbij zijn, want ik; ik ben niet waardeloos

ik ben niet waardeloos;
en nu jij weer,
mij
Jeroen Kraakman @ 16 Jan 2024

gedicht: etc.
ze draagt nog steeds
restjes mij
op haar huid
zoals ik haar
nog onder mijn vel voel
je kunt wel
zeggen dat het niet
kan, maar
dat beaamt slechts hoe
niemand weet
wat ik bedoel
Jeroen Kraakman @ 11 Jan 2024

op de één na laatste ochtend voor je wegging
mij achterliet met mijn
stilstaand uurwerk
wandelde ik door de zonsondergang

zwart werd donkerblauw dat
langzaam lichter kleurde
stroken roze doorkliefde de hemel
tot de zon haar plaats opeiste
het leven geel kleurde
een nieuwe dag begon

ik zag een eekhoorn
vroege wandelaars
vogels die jouw naam delen
en zo kwam ik weer bij jou

we wisten dat je zou gaan
geen idee of je ooit weer kwam
die onzekerheid was
gekmakend en hoopvol ineen

ik dacht aan de dagen
voordat jij er was
hoe toen de aarde draaide
de zon kwam en ging
als anker aan de hemel hing

en zo zal het gaan na morgen
soms zwart, soms duizend kleuren blauw
met stroken roze totdat het licht komt
want dat is wat licht doet
Jeroen Kraakman @ 31 Dec 2023

gedicht: 21.12
op de kortste
dag van een jaar
bijna vergaan
zag ik
tussen auto's
fietsers, gehaaste
shoppers en winterse
stormwinden
een vlindertje;
oranjezwart

ze kwam van
een witte muur
liet zich niet
afleiden, zocht
in de woeste chaos
met tedere slag
de ruimte
verdween in lucht
verhief hiermee
zo eenvoudig
mijn ziel
Jeroen Kraakman @ 21 Dec 2023

volgende - vorige

of check het archiev



© 2007-2023 aaprijdtkever.nl