nu ik haar weer
met een handvol woorden
in inkt vereeuwig
staart ze me aan, vanaf papier

verpakt in breekbare elegantie
verleidt ze, stilzwijgende
met elke druppel
van haar aanwezigheid

geduldig schaaf ik
haar portret tot onvoltooid meesterwerk
innig verborgen in
elke lijn van mijn pen
iedere letter ooit geschreven

ze zal nooit niet in mijn poëzie leven