schuchter
bestudeer ik haar
in spiegelbeeld eerste rang
bewegingen als danspassen van ballerina’s
iedere fingerspitz; precisiewerk

het voelt stiekem, beglurend
zij, onwetend onderwerp
van iets wat
niet hoort, toch
ondertussen onverstoord

werktuigelijk, haar
zachte handen
door mijn ruwe materialen

we koetjes-kalven over inkt, Berlijn
verhalen van
in puur geel jezelf zijn
gedeelde woorden verdwijnen in
wervelwinden van woest geraas

ik ben hier voor haar, besta slechts
voor haar kunst
vervolmaakt in goedkeurende knik
eenmalig oogcontact

dan laat de laatste lik
iedere lok strak, gelukzalig smekend om meer
afscheid gehaast, er wordt gewacht
troost is weten;
we zien elkaar weer