in groeiend schaduwspel
lekt verlegen water langs glas
op vensterbank
rood met zwarte stippen, restanten van
uiteen gereten lieveheersbeestjes

zwarte monsters
deinen likkebaardend op
laatste restjes zwoele zomergolven
hun seizoen afwachtend
verscholen in blad, ernstig van kleur verschietend

geworteld in zelfgebouwd wolkendek
bereid ik voor op
al het verlies dat leven draagt
opdat schoonheid
immer weder en weder en weder
keert