onze stad in wolken
ooit zuiverblauw, goudomrand
gedekt op
kraakheldere leegte
lekt langzame inkt, tot
zes karakters, in donkergrauw gegoten, resteren

jouw handen, jouw vingers
waren hier
zetten in vierkante schoonheid
markering, onbetekende verbinding

nu laatste luchten
helderlicht, vol donzen drijfkussens
vergetelheid roepen
vlucht ik in het vacuüm vooruit
naar daar, waar
zelfs ons nimmer niet meer bestaat