aaprijdtkever.nl is een project van Jeroen; verhalenverteller //
gangkastpoëet // muziekliefhebber // huurwoordenaar \\ Ex-sd.ZW \\

Van 31/01/2019 tot 28/01/2021 was ik de Stadsdichter van Zwolle. Hier heb ik gepoogd mijn geschreven werk te verzamelen. Er mist van alles, zo gaat dat.


Gisteravond droeg ik de titel Stadsdichter van Zwolle over aan mijn opvolgster Sarah, bij mijn afscheid kreeg ik het eerste exemplaar van deze bundel. Een selectie van mijn werk in functie. Ook eentje hebben? Per vandaag zijn ze te koop bij lokale boekhandel Bloks.
Jeroen Kraakman @ 29 Jan 2021

Jeroen Kraakman @ 30 Dec 2020



Als Stadsdichter van Zwolle mocht ik een bijdrage leveren aan de jaarlijkse herdenking op begraafplaats Kranenburg, dit jaar helaas niet live vanwege de ons allen bekende situatie. De organisatie maakte een schitterende film, waarin ook mijn gedicht een mooie plaats kreeg. Check de film hierboven!
Jeroen Kraakman @ 24 Nov 2020

vanmorgen komt de zon op
ze kleurt mijn ochtend rood
als ik een oog sluit
zie ik haar door oranje blaadjes
langzaam verkleurend
vechtend voor hun eindige leven

onder het grijze dak der duizend druppels
slenter ik
door steeds legere straten
alsof mijn stad zich opmaakt
voor weer de eenzaamheid van
doodse stilte die men slechts kent van
begrafenissen in oorlogstijd

onder mijn arm, draag ik
naast mijn ziel, ook de hoop mee
de hoop die mij helpt door dagen heen te komen en
dingen te doen die
hopeloos lijken

alle mooie dingen lijken wel
afgezegd, opgezegd, afgeschreven, opgeheven
zelfs Sinterklaas is de wacht aangezegd
niets is meer heilig, man
en juist voor deze mooie dingen
blijf ik gaan, blijf ik doen, blijf ik denken, blijf ik
bestaan

en bestaan zal ik
laat mij maar, laat ons maar
eigen feestjes bouwen
binnenshuis brandt de kerstverlichting al
veelgekleurde slingers zelfgemaakte vrolijkheid

en zo dansen we
rondjes om de regels
die voor iedereen gelden
ook
als je er niet in gelooft

en zo gooi ik
als je even niet kijkt
in iedere brievenbus een envelopje
vol hoop

ik heb er genoeg van, ik heb
een eindeloze voorraad, want
het groeit in mijn blik, de
blauwe ogen die alles zien
in al haar schitterend pracht, in
honderd kleuren hoop.


Dit gedicht schreef ik in opdracht van de gemeente Zwolle bij het landelijke thema 'Aandacht voor elkaar', waarbij stilgestaan wordt bij de gevolgen van de coronacrisis. Het is ook geplaatst in de Swollenaer en de Peperbus.
Jeroen Kraakman @ 07 Oct 2020

op de deur van het hippe café
hangt al weken een handgeschreven briefje
steeds als ik voorbij ga, lees ik het haastig handschrift
nu ook het uitgedroogde plakband heeft opgegeven,
roepen de woorden vanaf de vloer
'lieve mensen, bedankt voor het mooie jaar'
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 03 Oct 2020

duizend dahlia's dansen duizelingwekkend in de warme zomerwind
koperkleurige kelken kalmeren mijn oververhitte gestel
daar is mijn vriend, vrolijk als een bloem

vogelgekwetter en klagende geitjes vinden er het hunne van
wespen en bijen zoemen; sommigen tevreden, anderen boos
de zon en haar wolken kijken gedachteloos toe
het enthousiasme van geelblonde teefjes vertederd

mijn favoriete zwerver eet yoghurt met zijn blote handen
een nieuwbakken moeder oogt schuw, angstig voor het kwaad van haar kind
giechelende grietjes eten chips, drinken water uit de grondpomp

ik probeer de kleuren te tellen, aroma's te proeven
het gefluister van stervende bloemblaadjes op te vangen

dreunend vertrekken de laatste vrachtwagens vol vertier
vermoord gras, goudgeel hulpeloos, reikt doods geurend naar mijn enkels
de lelijkheid van normaliteit verwelkt schoonheid
zo vergaat het leven

bloemen en planten
zijn net mensen.

Dit gedicht stond in de september-editie van de Assendorper
Jeroen Kraakman @ 08 Sep 2020

het was
treurnis troef, het was
een zomer van
komkommer- en kwelnieuws

alles afgelast
zelfs de zon leek even verdwenen
alles afgelast
slechts de wespen bleven steken
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 28 Aug 2020

Op het dak van het ziekenhuis zag ik ooievaars,
Ze vormden een vreemde geruststelling
deze vreedzame dieren zouden hier toch
geen slechte voortekens mogen zijn
 
achter mijn rug
denderende vrachtwagens
toeterende taxi's vol boe-roepende boeren
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 05 Aug 2020


Poster hebben? Mail mij: jeroen@aaprijdtkever.nl
Jeroen Kraakman @ 27 Jun 2020



Een opname voor een nieuw project in Zwolle, waarbij kunstenaars worden opgeroepen om een kort gedicht of verhaal te maken, dat in de seconden die nodig zijn om de handen te wassen, gelezen kan worden. Ook meedoen? Check weerspiegelen.nl/
Jeroen Kraakman @ 24 May 2020

er fietsen geen zingende studenten
meer
door de straten
midden in de nacht
iedere nacht

er slaan geen autodeuren dicht
als
de vogels zingen
en niemand
naar zijn werk gaat
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 08 May 2020



Mijn ode aan Zwolle: allermooist
Jeroen Kraakman @ 22 Apr 2020

Wandel langs de Spiegel, met
lege parkeerplaatsen
kaal beton zover het oog reikt
wandel door verlaten winkelstraten
zeeën van niets
strekken zich voor mij uit
lees verder..
Jeroen Kraakman @ 26 Mar 2020

Nog nooit
heb ik een zeeman
liefgehad

in de leegte die zij achterliet
dans ik zwierige rondjes
over een tegelpatroon van tachtigjarige lelijkheid
lichtgeel als de gloed van oude kaas
lustig rijpend aan de overkant

waar na de oude strips en nieuwe sigaretten
ook al zo'n gat gebrand is
op de plek waar maar kort nieuw leven ontstond
gevoed met Italiaanse lekkernijen
ingesmeerd met o-zo lijfolie

nog nooit heb ik
een zeeman liefgehad

maar nu ze weg is
mis ik haar
des te meer.

Dit gedicht verscheen in de Assendorper van januari 2020.
Jeroen Kraakman @ 28 Jan 2020

Nog vóór
pepernoten en speculaas
chocoladeletters, marsepein
begint de discussie
het geruzie
over wie wat vindt van wiens pijn

nog vóór
stoomboot, schimmel Amerigo
pakjes groot en klein
slaat men
om kleuren van Pieten
elkaar tot moes, zo fijn

nog vóór
Sinterklaas en kinderpret
schoentjes, rijmen, liedjes en de rest
hebben de grote mensen
het feest wéér, wéér
wéér voor iedereen verpest

nog vóór
mijn favoriete feest is geweest
verlang ik naar erna; vrede en vergiffenis
racisme in de zak en hup hup, naar Spanje
alle kleuren rond de boom of erin
ik ben het zo zat, dat kinderfeest

is het al Kerstmis?

-
Dit gedicht verscheen begin december 2019 in de Zwolse weekkrant De Peperbus
Jeroen Kraakman @ 03 Dec 2019

Jeroen Kraakman @ 13 Sep 2019

Gisteravond was ik te zien bij Tijd voor MAX, je kunt de aflevering terugkijken via deze link:
https://www.maxvandaag.nl/programmas/tv/tijd-voor-max/ozcan-akyol-presenteert-sterren-op-het-doek/POW_04100886/

Mijn gedicht en interview zijn te zien rond 2.30
Hieronder het gedicht dat ik voordroeg:

met glimmend ei op museum
en fietskelder onder het station
met de buren om hun burgervader gevochten
zoals wij hen ooit de bel verkochten
met nieuwe boeken in oude kerken
en nieuwe studenten in oude kamers
vertellen wij oude verhalen in nieuwe woorden
Zwolle, als gedicht vol moois uit verre oorden
Jeroen Kraakman @ 04 Sep 2019

Over het omgewaaide hek
klim ik naar binnen
stiekem, in de heilige stilte
van zondagmorgen

tussen woeste planten
en wilde takken
leeft de natuur op
onvoorzichtig kalm

uit een leeg raam
staart niets
naar alles dat hier gebeurt
nu er niets gebeurt

sluit mijn ogen
voel de zon
hier op mijn leden
denk aan morgen

hoor kinderen lachen
zie ouders luieren
waar mensen tevreden
over smalle paadjes lopen

hoera, hoera
de Nooterhof is weer open.

Dit gedicht schreef ik voor de heropening van de Nooterhof, het verscheen ook in de Peperbus van 23 april 2019.
Jeroen Kraakman @ 29 Apr 2019

De trap op naar de tweede verdieping
Drie gangen door en vier hoeken om
Loop je langs een ruimte, een hok
Lange tafels, knusse zithoeken
Achter gesloten ramen, troosteloos niks

Aan het einde een bar
De koffiemachine knarst
Uitgedroogde stroopwafels op plastic bordjes
Een zwijgende radio staat
Gebroederlijk naast een zoemende magnetron

Links van een kast gevuld
Met duizenden plastic bekers
En ongebruikte wijnglazen
Rechts van een lege fruitkrat op een rood krukje
Staat een meesterwerk

Vincent van Gogh
A sidewalk café by night
Het hing een decennium in mijn slaapkamer
Niemand die er kwam, besteedde er aandacht aan
Er lijkt niets veranderd.

-
Dit gedicht schreef ik voor Win, het magazine van Hogeschool Windesheim.
Jeroen Kraakman @ 17 Mar 2019

Boven stille schoorstenen
Piept een rillerig zonnetje
Er rennen geen kinderen over straat
Hun ouders haasten nog niet
Want niemand komt te laat

Er staan geen rijen bij de bakker
De studenten die bleven
Eenzaam in een verlaten stad
Zijn nog lang niet wakker

De honden en baasjes
Sloffen slaperig als altijd
De plaatselijke alcoholist
Haalt zijn ochtendfles
Telt met trillende hand
Zijn wisselgeld na
Zij raken ook in vakanties hun routine niet kwijt

'Kopje koffie, glazenwasser?'
Het sop spettert wild
Hij grijnst van één hoog
In de goot boven zijn hoofd
Liggen felgekleurde ballen
Tevreden te wachten
Tot de schoolbel weer klinkt
Gelukkig houden we het droog.

-
Dit gedicht verscheen in februari in de Peperbus, een Zwolse weekkrant.
Jeroen Kraakman @ 04 Mar 2019

Jeroen Kraakman @ 26 Feb 2019



© 2007-2021 aaprijdtkever.nl